Milan Mladenović je bio jugoslovenski rok muzičar, najpoznatiji kao pevač i gitarista beogradske rok grupe Ekatarina Velika.
Rođen je 21. septembra 1958. godine u Zagrebu, od oca Spase (rodom iz Kruševca, Srbija), koji je bio vojno lice i majke Danice (iz Makarske). U šestoj godini se sa porodicom seli u Sarajevo, a 1970. godine u Beograd. U Beogradu završava 11. Beogradsku Gimnaziju u kojoj krajem sedamdesetih godina, zajedno sa školskim drugom Dragomirom Mihailovićem Gagijem, osniva svoj prvi bend – Limunovo drvo bend.
Godine 1980., zajedno sa Mihajlovićem, Dušanom Kojićem – Kojom i Ivanom Vdovićem – Vdom, Mladenović osniva svoj prvi značajniji sastav – Šarlo Akrobata. Nekoliko pesama grupe (“Niko kao ja“, “Ona se budi“, “Oko moje glave“, “Mali čovek“) ubrzo je objavljeno na kultnoj kompilaciji “Paket aranžman”, a 1981. godine izlazi prvi i jedini album benda – “Bistriji ili tuplji čovek biva kad…”. Usled međusobnih nesuglasica, Mladenović i Kojić se uskoro razilaze te Mladenović sa Dragomirom Mihajlovićem formira novi bend Katarina II.
Tokom 1982. novom bendu se priključuju klavijaturistkinja Margita Stefanović Magi, a 1983. basista Bojan Pečar i bubnjar Šarla akrobate Ivan Vdović. U toj postavi grupa 1984. godine izdaje album „Katarina II“, nakon čega Vdović i Mihajlović odlaze iz benda. Mihajlović kao nosilac prava na ime Katarina II uskraćuje grupi pravo da se dalje njime koristi, te bend bira novo ime – “Ekatarina Velika”. Godine 1985. izlazi istoimeni album koji dobija povoljne kritike te skreće pažnju na bend. Album iz 1986., “S vetrom uz lice”, lansira ih na sam vrh jugoslovenske rok scene, gde sa Mladenovićem na čelu ostaju sve do 1994. godine izdajući seriju uspešnih albuma.
Tokom rada sa Ekatarinom, Mladenović sarađuje kao producent na albumima bendova “Gustaf i njegovi dobri duhovi” i “Fit”. 1985. godine se zajedno sa ostalim članovima Ekatarine pojavljuje u filmu Gorana Markovića “Tajvanska kanasta”, a sledeće godine i u filmu Darka Bajića “Crna Marija” gde igra glavnu ulogu i za koji je napisao numeru “Bus Station”. Krajem osamdesetih piše muziku za jednu pozorišnu predstavu na kojoj još rade i Vlatko Stefanovski, Đorđe Erić, Zoran Petrović i drugi. 1992. godine, sa članovima grupa Partibrejkers i Električni orgazam formira sastav “Rimtutituki”, čija je muzička aktivnost koncentrisana na antiratnu propagandu, i sa kojim snima singl “Slušaj ‘vamo!”. Singl izdaje B92, a promovisan je koncertom na kamionu koji je kružio ulicama Beograda. Kada je trebalo da se ide sa Rimtutitukijem u Banjaluku početkom rata, Milan je otkazao nastup zato što je srušena najstarija i najpoznatija džamija Ferhadija iz 1579. godine.
U leto 1994. godine Mladenović putuje u Brazil, gde sa dugogodišnjim prijateljem Mitrom Subotićem – Subom (alijas Rex Ilusivii) i nekoliko brazilskih muzičara snima album “Angel’s Breath” („Dah anđela“). U avgustu 1994., nakon nastupa Ekatarine Velike na Festivalu u Budvi, Mladenović biva prebačen u bolnicu gde je ustanovljeno da ima rak pankreasa.
Milan Mladenović je umro 5. novembra 1994. u Beogradu. Sahranjen je na Novom groblju u Beogradu.
Margita “Magi” Stefanović je rođena kao jedinica u porodici beogradskog pozorišnog i TV-reditelja Slavoljuba Stefanovića-Ravasija.
Srednju muzičku školu završava u klasi sa Ivom Pogorelićem sa kojim uzima privatne časove kod ruskog profesora Timikina. Kao apsolutni sluhista i uz Pogorelića najtalentovanija u klasi dobija ponudu za nastavak školovanja na moskovskom konzervatorijumu. Ponudu odbija i u Beogradu upisuje arhitekturu koju uspešno završava 1982. Kao student osvoja treću nagradu na međunarodnom konkursu u Japanu za rad na temu uređenja crnogorskog sela Reževići. Istovremeno važi za jednog od najtalentovanijih klasičnih pijanista.
Prekretnicu u njenoj muzičkoj orijentaciji predstavlja prisustvovanje koncertu tek formiranog benda Milana Mladenovića Katarina II u sali bioskopa „Topčiderska zvezda“. Prvog maja 1982. upoznaje članove grupe Električni orgazam, a kroz druženje sa njima i Milana Mladenovića. Mladenović je, fasciniran njenim talentom i voljom za istraživanjem, poziva da se pridruži grupi, te kupuje sintesajzer na kojem Stefanovićeva vežba. Nakon povratka sa tromesečnog puta po Južnoj Americi Margita Stefanović postaje stalni član sastava.
„Katarina II“ 1985. menja ime u „Ekatarina Velika“ i deluje sve do 1994. godine. Tokom tog perioda Margita Stefanović komponuje i muziku za pozorište (predstave „Klasni neprijatelj“, „Tri sestre“, „S one strane duge“ i „Majka hrabrost“) i televiziju (drama „Plavi, plavi“), radi kao producent („Karlovi Vari“) i gostuje na albumima mnogih jugoslovenskih grupa („Bejbi Kejt“, Elvis J. Kurtović, „Van Gog“, „Babe“). Godine 1985 pojavljuje se u filmu Gorana Markovića „Tajvanska kanasta“ u ulozi sestre glavnog junaka. U filmu se pojavljuje i „EKV“ izvodeći pesmu „Tatu“.
Posle raspada „Ekatarine Velike“ nastavlja da se bavi muzikom. Sa nekoliko beogradskih muzičara krajem 1994. osniva bend Kurajberi koji uglavnom izvodi obrade stranih i domaćih hitova po beogradskim klubovima. Godine 1995. osniva bend „EQV“ sa muzičarem Vladimirom Stojićem i izdaje CD „Ti si sav moj bol“ (nazvan po pesmi „Ekatarine Velike“) za bečku muzičku kuću „Coop Arts & Crafts Unlimited“. Na CD-u se nalazi i tehno obrada istoimene pesme. U tom periodu nastavlja da gostuje i na albumima i koncertima jugoslovenskih bendova i povremeno svira sa sastavima „Glisersi“, „Zion banda“ i „Direktori“.
Krajem 90-tih njena muzička aktivnost slabi. Godine 2002. komponuje muziku za predstavu beogradske rediteljke Hajdane Baletić „Kaput mrtvog čoveka“ što je njeno poslednje muzičko delo.
Margita Stefanović je poslednje godine života provela u beogradskom Centru za smeštaj beskućnika, a umrla je 18. septembra 2002. na beogradskoj Infektivnoj klinici. Uzrok smrti nije zvanično objavljen, ali se pretpostavlja da je umrla od posledica dugogodišnjeg intravenoznog konzumiranja droge.
Bojan Pečar (22. mart 1960, Beograd – 13. oktobar 1998, London) je srpski muzičar najpoznatiji kao basista beogradske rok grupe Ekatarina Velika. Završio je Petu beogradsku gimnaziju, a paralelno je išao i u Muzičku školu. Prvi bend u kom je svirao je bio „BG 5“, zatim prelazi u bend „Via Talas“. 1982. godine dolazi u grupu Ekatarina Velika. U njoj ostaje do 1990. godine kada odlazi u London gde svira u bendu „Mision“ i Lost Children sa Dušanom Kojićem – Kojom (Disciplina kičme). Bojan se u slobodno vreme bavio i slikarstvom.
Umro je 13. oktobra 1998. godine u Londonu od srčanog udara.
